National parks offer the highest level of conservation to valuable natural assets in Poland. The concept of creating the Wielkopolski National Park was initially proposed in 1922 by Professor Adam Wodiczko, who postulated the need to protect the postglacial relief features of the area, its unique flora and fauna. The Park was established in 1957 and it presently covers the area of 7584 hectares.
LANDSCAPE  
Wielkopolski National Park is characterised by postglacial landscape relief features. The Park's southern part borders an extensive marginal stream valley (Warta-Odra) which is the passageway of lower river Samica and Mosiński Channel. A push moraine embankment stretches along the stream valley with its highest point in Osowa Mountain (132 m above sea level). In most part, the Park is occupied by an undulating or flat morainic plateau which rises to the altitude of 80 – 95 m above sea level and features numerous channels. Those channels host various lakes: Łódzko-Dymaczewskie, Witobelskie, Rosnowskie, Jarosławieckie, Kociołek, Trzcielińskie and the jewel of the local scenery – lake Góreckie with Zamkowa (Castle) Island. The morainic plateau features kame hills, eskers, postglacial ponds and erratic boulders. The eastern section of the Park is intersected by the ravined valley of river Warta with a steep escarpment marked by frequent erosion cuttings.
FLORA
Wielkopolski National Park boasts a highly diverse flora. It is the habitat of around 1120 vascular plants (70% of central Wielkopolska's flora), 148 bryophytes species, 150 lichen species, 500 algae species and 800 fungus species. Many plant species are statutorily protected, among them the wild serviceberry, globe flower, yellow waterlily, Turk's cap lily and orchids.
Woods occupy the largest part of the Park's area. Subject to the local habitat conditions, they are pinewoods, mixed coniferous forests (pine and oak), acidophilous oak groves, xerothermic oakwoods, dry-ground forests (oak and hornbeam), riparian elm, ash and alder woods. The banks of river Warta are overgrown with poplars and willows.
FAUNA
The largest group of animals in the Park's diverse fauna is its population of nearly 3000 insect species. The most valuable species are inclusive of the stag beetle, oak beetle and bumblebees. The Park's fish population is represented by 26 species, including the pike, vimba, rapfen, tench and perch. Around 220 breeding and migrating bird species have been registered in the park, including rare species such as the white-tailed eagle, red kite, crane, kingfisher, roller and black woodpecker. Every autumn, thousands of bean and white-fronted geese gather on Lake Góreckie before migrating for the winter. The most popular forest-dwelling mammals in the Park are deer, roe deer, wild hogs, badgers, martens and foxes.
FULL CONSERVATION AREAS
18 full conservation areas with the total area of 260 hectares have been created in Park sections with the most valuable natural resources. They are: Bagno Dębienko (swamp), Bór Mieszany (mixed coniferous forest), Czapliniec, Professor Adam Wodziczko's Grabina, Lake Budzyńskie, Lake Góreckie, Lake Kociołek, Lake Skrzynka, Las Mieszany na Morenie (mixed forest on moraine), Nadwarciański Bór Sosnowy (pinewood on river Warta), Pod Dziadem, Pojniki, Puszczykowskie Góry (mountains), Sarnie Doły, Suche Zbocza, Świetlista Dąbrowa na Wysoczyźnie (highland oakwoods), Trzcielińskie Bagno (swamp) and Warta Lagoons. The Grabina full conservation area covers the most unspoiled part of oak and hornbeam woods.
NATURE MONUMENTS
Nature monuments are single objects of animate and inanimate nature, in particular very large trees, boulders, caverns, etc. Nature monuments in Wielkopolski National Park include 32 trees (mostly common oaks) and an erratic boulder with a circumference of 10 m, known as Głaz Leśników (foresters' boulder).
TOURISM AND EDUCATION
Wielkopolski National Park is the most attractive natural site in the vicinity of Poznań. Each year, it is visited by more than one million tourists. The Park features five hiking trails and ten scenic trails. The trail extending from Osowa Góra to Jeziora is most worth recommending due to its exhilarating scenery. Some trails and paths are open to cycling and horseback riding enthusiasts.
On 2 June 1998, the Museum and Educational Centre (renamed to the Centre for Ecological Education) opened in the Park's seat in Jeziora. It comprises the Nature Museum, Forest School, AV facilities room and four educational trails. In 2001, the Centre launched the Field Education Centre in the 19th century tower set on a kame hill near Szreniawa. An exhibition dedicated to the history of the Park and the surrounding areas has been set up on the tower's ground floor. There is an observation spot at the top of the tower.

Park Narodowy jest najwyższą formą ochrony przyrody w Polsce. Z ideą utworzenia Wielkopolskiego Parku Narodowego, jako pierwszy, w 1922 roku, wystąpił prof. Adam Wodiczko, zwracając już wówczas uwagę na konieczność ochrony polodowcowej rzeźby terenu oraz unikatowych zespołów roślinnych i zwierząt tego obszaru. Ostatecznie Park powstał w 1957 roku, a jego powierzchnia wynosi obecnie 7584 ha.
KRAJOBRAZ
Rzeźba terenu WPN charakteryzuje się obecnością szeregu form polodowcowych. Południowa część Parku graniczy z rozległą pradoliną (Waraciańsko-Odrzańską), którą płynie w dolnym biegu rzeka Samica wraz z Kanałem Mosińskim. Wzdłuż pradoliny rozciąga się wał moreny spiętrzonej, z najwyższym szczytem – Osową Górą (132 m n.p.m.). Największą powierzchnię Parku zajmuje falista bądź płaska wysoczyzna morenowa, wznosząca się 80-95 m n.p.m., urozmaicona licznymi rynnami. W rynnach tych znajdują się liczne jeziora: Łódzko-Dymaczewskie, Witobelskie, Rosnowskie, Jarosławieckie, Kociołek, Trzcielińskie oraz uchodzące za perłę krajobrazu Jezioro Góreckie z Wyspą Zamkową. W obrębie wysoczyzny występują wzgórza kemowe, pagórki ozowe, oczka polodowcowe i głazy narzutowe. We wschodniej części Parku przebiega przełomowa dolina Warty o stromej krawędzi z licznymi rozcięciami erozyjnymi.
ŚWIAT ROŚLINNY
Niezwykle bogata jest szata roślinna Wielkopolskiego Parku Narodowego. Występuje tu około 1120 gatunków roślin naczyniowych (70% flory środkowej Wielkopolski), 148 gatunków mszaków, 150 gatunków porostów, 500 gatunków glonów, 800 gatunków grzybów. Wiele roślin podlega ustawowej ochronie, na przykład: jarząb brekinia, pełnik europejski, grążel żółty, lilia złotogłów oraz rozmaite storczyki.
Największą powierzchnię Parku zajmują lasy. W zależności od warunków siedliskowych są to: bory sosnowe, bory mieszane (sosnowo-dębowe), kwaśne dąbrowy, dąbrowy świetliste, grądy (lasy dębowo-grabowe), łęgi wiązowo-jesionowe i olsy. W sąsiedztwie Warty występują łęgi topolowo-wierzbowe.
ŚWIAT ZWIERZĘCY
Spośród bogatej fauny Parku, najliczniejszą grupę, około 3 tys. gatunków, stanowią owady. Do najcenniejszych należą, m. in.: jelonek rogacz, kozioróg dębosz, trzmiele. Wody Parku obfitują w ryby, reprezentowane przez 26 gatunków, takich jak: szczupak, certa, boleń, lin, okoń. Na terenie Parku zarejestrowano około 220 gatunków ptaków lęgowych i przelotnych. Z rzadszych wymienić należy bielika, kanię rudą, żurawia, zimorodka, kraskę i dzięcioła czarnego. Na Jeziorze Góreckim, gromadzi się każdej jesieni, przed odlotem na zimę, kilka tysięcy gęsi zbożowych i białoczelnych. W lasach spotkać można, żyjące tu ssaki m.in.: jelenie, sarny, dziki, borsuki, kuny i lisy.
OBSZARY OCHRONY ŚCISŁEJ
Na najcenniejszych pod względem przyrodniczym terenach Parku wyznaczono 18 obszarów ochrony ścisłej, o łącznej powierzchni 260 ha. Należą do nich: Bagno Dębienko, Bór Mieszany, Czapliniec, Grabina im. prof. Adama Wodziczki, Jez. Budzyńskie, Jez. Góreckie, Jez. Kociołek, Jez. Skrzynka, Las Mieszany na Morenie, Nadwarciański Bór Sosnowy, Pod Dziadem, Pojniki, Puszczykowskie Góry, Sarnie Doły, Suche Zbocza, Świetlista Dąbrowa na Wysoczyźnie, Trzcielińskie Bagno oraz Zalewy Nadwarciańskie. Na szczególną uwagę zasługuje obszar ochrony ścisłej Grabina, obejmujący najbardziej naturalny fragment lasu dębowo-grabowego.
POMNIKI PRZYRODY
Pomnikami przyrody są pojedyncze twory przyrody żywej i nieożywionej, w szczególności okazałych rozmiarów drzewa, głazy, jaskinie itp. W WPN pomnikami przyrody są 32 drzewa (głównie dęby szypułkowe) oraz jeden głaz narzutowy, tzw. Głaz Leśników, o ponad 10. metrowym obwodzie.
TURYSTYKA I EDUKACJA
Wielkopolski Park Narodowy jest najbardziej atrakcyjnym terenem położonym w sąsiedztwie Poznania. Rocznie odwiedza go ponad 1 milion turystów. Przez Park przebiega 5 szlaków pieszych oraz 10 tras wycieczkowych, z których najciekawszą jest trasa z Osowej Góry do Jezior. Część dróg i ścieżek udostępniono rowerzystom oraz miłośnikom jazdy konnej.
Od 2 czerwca 1998 roku w siedzibie WPN w Jeziorach czynny jest Ośrodek Muzealno-Dydaktyczny, (przemianowany w 2006 roku na Centrum Edukacji Ekologicznej), w skład, którego wchodzi Muzeum Przyrodnicze, Leśna Szkoła, sala audiowizualna, cztery ścieżki dydaktyczne i od 2001 roku, w ramach Ośrodka, funkcjonuje Terenowa Stacja Edukacyjna, która mieści się w zabytkowej wieży z XIX w., usytuowanej na wzgórzu kemowym koło Szreniawy. Na parterze wieży przygotowano ekspozycję dotyczącą historii terenów Parku i okolic. Na szczycie budowli czynny jest punkt widokowy.